Thursday, December 15, 2005

Bulalakaw

Ang hirap mo namang abangan, mahirap abutan. Lahat na ng oras sinubukan ko na - umaga, tanghali, hapon, gabi, gabing gabi at hating gabi. Minsan maaga ako, minsan nahuhuli. Dati rati naman lagi tayong nagkakaabutan a, bakit ngayon lagi tayong nagkakasalisi?

Sinusubukan ko naman talaga. Nagkakataon lang na may mga pangyayari na hindi sakop ng aking kontrol. Tulad kanina, may nakasalubong akong taong hindi inaasahan. Napilitan lang ako. Nang makaalis na ako, wala ka na rin. Mukhang kakaaalis mo lang, nakakainis!

Para kang bulalakaw na inaabangan, hinihintay para sa isang sulyap lang. Hihintayin mo buong magdamag - kahit inaantok ka na - para sa isang saglit ng ligaya, para sa isang ngiti at pagbati mo. Pero pumikit lang akong saglit, dumaan ka na pala.

2 Comments:

Blogger edwardflynn94910293 said...

I read over your blog, and i found it inquisitive, you may find My Blog interesting. My blog is just about my day to day life, as a park ranger. So please Click Here To Read My Blog

11:02 AM  
Blogger ie said...

paksyet, ito ang literatura.

3:39 AM  

Post a Comment

<< Home